Bakkerrubber, luchtfoto van de fabriek
Een compleet beeld van de fabrieksgebouwen in 1951. De karakteristieke fabriekspijp is lang het herkenningspunt van het terrein geweest. De 37 meter hoge schoorsteen ging in 1965 tegen de vlakte. Het stoken van kolen hoeft dat jaar niet meer door de aanschaf van een oliestookinrichting.
Op de plaats waar thans het kantoorgebouw (linksonder op de foto) staat, was vroeger het kantonsgerecht gevestigd.
Midden onder op de foto een watertoren. Het water werd als stoom gebruikt voor het vulkaniseren van de rubber. Vulkaniseren is een chemisch proces waarbij ongevulkaniseerd rubber door hitte, druk en de toevoeging van zwavel (noodzakelijk) wordt omgezet in een sterk, elastisch en slijtvast materiaal.
Op de voorgrond een deel van de wei waar de paarden van Bas Bakker no3 getraind werden voor de ruitersport. Meneer Bakker had ook een manage waar Rienes de Bruin (de paardenknecht) de paarden dresseerde. Toen zijn lievelings paard op 39 jarige leeftijd overleed, is deze bij hem begraven op de oude begraafplaats te Ridderkerk. Dit was al in zijn testament bedongen. Het paard werd door een heftruck van de Bakker-Staal vervoerd naar zijn laatste rustplaats.